Mijn naam? Waarschijnlijk een verbastering van ‘Bedevaartswijk’. Ik was de verbinding tussen West-Friesland en Holland. Toen ik marktrecht kreeg, werd ik een ontmoetingsplek voor handelaren uit alle windstreken.
Floris had het goed gezien, helemaal vanuit zijn luxe leventje in Middelburg. Maar wat hij niet kon zien, was mijn karakter. Net als mijn inwoners vandaag de dag was ik altijd vindingrijk en ondernemend. Een simpel doorgeefluik? Nee! Ik ben Beverwijk. Ik sta op mijn eigen benen.
Gezicht op Beverwijk vanaf het Wijkermeer, Salomon van Ruysdael, 1661
De Wijkermeer – Mijn eigen handelscentrum
Ik eigende mij de Wijkermeer toe, toen nog een open water. Perfect! Want hierdoor kon ik ook scheepvaart ontvangen. Handel over water betekende groei, en ik groeide als handelscentrum.
Niet alleen dat. De Noordzee lag vlakbij, en daarmee had ik toegang tot de visserij. Verse vis? Lekker. Maar vooral zéér lucratief. De vissers, vroeger ‘vingerbijters’ genoemd, kwamen uit Wijk aan Zee. Trots en zelfstandig volk die vandaag de dag bij Beverwijk horen, maar zeg dat maar niet te hard, anders bijten ze dadelijk je vingers er nog af. Ik mag ze graag.